Jubileusz, okrągłe urodziny czy chrzciny to często jedna z niewielu okazji, gdy przy jednym stole zasiada cała rodzina: dziadkowie, ich dzieci, wnuki, a czasem już i prawnuki. Taki dzień może stać się ciepłym wspomnieniem dla wszystkich, ale może też wszystkich zmęczyć, bo każde pokolenie potrzebuje innego tempa, innych zajęć i innej uwagi. W tym artykule podpowiadamy, jak zaplanować uroczystość rodzinną w Dworze Landwarów, żeby dobrze czuła się zarówno babcia, jak i nastolatek, i co robić, gdy razem z gośćmi do wspólnego stołu siadają stare nieporozumienia.

Jakie uroczystości można świętować w dworze

Dwór Landwarów przyjmuje uroczystości rodzinne: urodziny, jubileusze i chrzciny. Dla gości organizowane jest zwiedzanie pałacu, a na poczęstunek przeznaczone jest miejsce w parku. Dla najmłodszych można zamówić osobne urodziny z poszukiwaniem skarbów w parku dworskim: trwają dwie godziny, może w nich wziąć udział do piętnaściorga dzieci, a na poczęstunek przewidziane jest miejsce na świeżym powietrzu.

Wszystkie usługi są dostępne wyłącznie po wcześniejszej rezerwacji, aby w tym czasie w dworze nie odbywało się zwiedzanie ani inne wydarzenie. Czas liczy się od przyjazdu do wyjazdu, łącznie z przygotowaniem i sprzątaniem. Pałac jest chronionym zabytkiem, w którym trwa restauracja, dlatego dostępne przestrzenie ustala się osobno dla każdej uroczystości. Warunki znajdziecie na stronie usług, a termin najłatwiej uzgodnić telefonicznie: +370 661 54462.

Jak zaplanować uroczystość dla kilku pokoleń

Największym wyzwaniem uroczystości wielopokoleniowej nie jest menu, tylko rytm. Starsi goście chcą spokojnie posiedzieć i porozmawiać, małe dzieci muszą się ruszać, nastolatki szybko się nudzą, a pokolenie rodziców często cały dzień zajmuje się wszystkimi pozostałymi. Kilka prostych decyzji pomaga, żeby nikt nie poczuł się zapomniany:

• Odległości i miejsca odpoczynku. Park jest duży, a ścieżki kręte. Pomyślcie wcześniej, ile będą musieli przejść starsi goście i gdzie usiądą w cieniu.
• Osobne zajęcie dla dzieci. Poszukiwanie skarbów w parku zajmuje dzieci, gdy dorośli rozmawiają. Wracają zmęczone, ale szczęśliwe, i mają co opowiadać dziadkom.
• Wspólny moment dla wszystkich. Zwiedzanie pałacu to zajęcie, w którym mogą wziąć udział wszystkie pokolenia razem. Opowieść o Tyszkiewiczach, wieży i parku zaciekawi i ośmiolatka, i osiemdziesięciolatka.
• Czas bez programu. Nie każdą minutę trzeba czymś wypełniać. Najcenniejsze rozmowy często zdarzają się wtedy, gdy nikt niczego nie organizuje.
• Plan na niepogodę. Uroczystość odbywa się na świeżym powietrzu, więc przydadzą się parasole, ciepłe koce dla starszych gości i zapas czasu.

Zwiedzanie jako wspólna opowieść

Na rodzinnych uroczystościach często rozmawia się o przeszłości: jak poznali się dziadkowie, gdzie mieszkali, co było wcześniej. Zwiedzanie dworu dodaje do tych rozmów kolejną warstwę. Przez 89 lat pałac należał do jednej rodziny – trzech pokoleń Tyszkiewiczów. Ród ten należał do kręgu polskiej kultury, a w latach 1920–1939 Landwarów leżał w granicach państwa polskiego. Później w pałacu mieściła się administracja radzieckiej fabryki dywanów, a potem budynek przez długie lata stał opuszczony.

Dla wielu polskich rodzin z korzeniami na Wileńszczyźnie taka wizyta jest okazją, by zadać pytania, które gdzie indziej nie padają. Jak było w naszej rodzinie? Co pamięta babcia? Czy ktoś z naszych przodków mieszkał w okolicy? Zwiedzanie trwa około półtorej godziny, obejmuje sale pałacu, wieżę i park i można je zamówić także po polsku.

Jak zaangażować najmłodsze pokolenie

Nastolatki na rodzinnych uroczystościach często czują się jak goście, którym nikt niczego nie powierzył. Zamiast czekać, aż same się zainteresują, dajcie im zadanie. Jedno może zostać fotografem dnia i potem złożyć rodzinny album. Inne może przygotować kilka pytań do dziadków i nagrać ich odpowiedzi telefonem: jak świętowali w młodości, jaka była ich pierwsza praca, co pamiętają z domu dzieciństwa. Po kilku latach takie nagrania stają się jednym z najcenniejszych rodzinnych skarbów.

Młodszym dzieciom pomaga jasny porządek: czas na bieganie, czas na jedzenie, czas na słuchanie. Poszukiwanie skarbów w parku daje im własną przygodę, a po powrocie chętnie opowiadają, co znalazły. Jeśli na uroczystości są niemowlęta, na przykład podczas chrzcin, warto z góry przewidzieć spokojne miejsce w cieniu, dokąd rodzice mogą na chwilę się oddalić.

Kiedy na uroczystości spotykają się stare nieporozumienia

Im więcej krewnych się zbiera, tym większe prawdopodobieństwo, że przy stole usiądą też stare nieporozumienia. Brat, z którym nie rozmawiacie porządnie od podziału spadku. Teściowa, która wciąż radzi, jak wychowywać dzieci. Ojciec, który po drugim kieliszku wraca do dawnych żalów. Ciocia, która głośno pyta, kiedy wreszcie ślub. Uroczystość czyni takie sytuacje szczególnie delikatnymi, bo wszyscy liczą na piękny dzień i nikt nie chce go zepsuć.

Dlatego wiele osób albo cierpi w milczeniu, albo przeciwnie, wybucha w najgorszym możliwym momencie. Jest też trzecia droga: z wyprzedzeniem zdecydować, gdzie są wasze granice, i przygotować kilka spokojnych zdań. „Nie rozmawiajmy dziś o tym.” „Dziękuję za troskę, ale tę decyzję podejmiemy sami.” „Wrócę za kilka minut.” Takie zdania nie są chłodem ani brakiem szacunku. Pozwalają zostać na uroczystości i nie wpaść w stary spór.

Pomagają też proste umowy z najbliższą osobą: umówiony znak, gdy chcecie wyjść na spacer, jasna godzina zakończenia, obietnica, że żadne z was nie zostawi drugiego sam na sam z najtrudniejszym krewnym. Park dworski świetnie się do tego nadaje: zawsze jest ścieżka, którą można na chwilę zejść nad jezioro i wrócić spokojniejszym.

Ema Sakalauskaitė napisała o tym szczegółowo po angielsku: jak stawiać granice rodzicom, teściom, braciom i siostrom, co mówić w czasie świąt i rodzinnych spotkań oraz jak poradzić sobie z poczuciem winy, które często przychodzi potem. W jej artykule znajdziecie też gotowe zdania na konkretne sytuacje:

ema.live · Ema Sakalauskaitė · po angielskuSetting Boundaries With Family: Scripts for Parents, In-Laws and SiblingsMetoda pięciu kroków i gotowe zdania na rodzinne spotkania, święta i poczucie winy.

Tyszkiewiczowie: kilka pokoleń pod jednym dachem

Życie kilku pokoleń wokół jednego domu nie jest Landwarowowi obce. W 1850 roku majątek kupił hrabia Józef Tyszkiewicz (niektóre źródła podają rok 1855). Jego syn Władysław przebudował pałac, który w 1899 roku zyskał obecny neogotycki kształt, a majątek pozostawał w rodzinie do 1939 roku: najpierw w rękach Józefa, potem jego syna, wreszcie wnuków.

Córka Władysława, Zofia z Tyszkiewiczów Potocka, spisała później obszerne wspomnienia rodzinne, z których pochodzi dziś wiele szczegółów codziennego życia dworu. Zimy rodzina spędzała w Warszawie, a hrabina Maria Krystyna z Lubomirskich założyła w Landwarowie stadninę, która rozrosła się do stu koni.

Historia tej rodziny nie była wyłącznie odświętna. W czasie I wojny światowej pałac został zdewastowany, a najcenniejsze przedmioty wywieziono do Rosji. II wojna światowa rozproszyła ród po świecie. Być może dlatego dziś, gdy w pałacu znów rozbrzmiewają rodzinne głosy, odbiera się to jak cichy znak ciągłości.

Od czego zacząć

Zadzwońcie pod numer +370 661 54462 i opowiedzcie o swojej uroczystości: jaka okazja, ilu gości, czy będą dzieci i starsi krewni. Podpowiemy, które miejsce w dworze będzie najlepsze, czy warto zamówić zwiedzanie dla gości i poszukiwanie skarbów dla dzieci, i zarezerwujemy czas.

A przed uroczystością poświęćcie kilka minut sobie: zastanówcie się, czego chcecie od tego dnia, z kim najbardziej chcecie pobyć i gdzie są wasze granice. Dobra uroczystość rodzinna to niekoniecznie taka, na której wszyscy się zgadzają. Częściej to ta, po której wszyscy chcą się spotkać znowu.