Teren dawnego dworu w Landwarowie zdobiła imponująca brama z motywami hippicznymi – symbol potęgi i artystycznej wizji dawnych właścicieli. Brama ta, uwieczniona na historycznej rycinie Brama Pałacowa w Landwarowie, wyróżnia się bogatym stylem neogotyckim: dwie wysokie wieżyczki ze starannie dopracowanymi, dekoracyjnymi zwieńczeniami tworzą monumentalną sylwetkę. Wznosząca się w centrum, tuż nad arką, rzeźba konia symbolizuje siłę, szlachectwo i dworskiego ducha, a mniejsze elementy rzeźbiarskie po bokach dodatkowo podkreślają uroczysty charakter kompozycji. Prowadząca przez bramę, wysadzana drzewami aleja tworzyła reprezentacyjny i niezwykle malowniczy wjazd do dworskich włości.

Źródła historyczne, takie jak twórczość Napoleona Ordy oraz Album widoków historycznych Polski (wydawany w latach 1873–1883), pozwalają zgłębić historię tej budowli. Rycina, stworzona na podstawie szkicu N. Ordy i zlitografowana w Warszawie przez M. Fajansa (zob. nr 1134), ukazuje bramę jako nieodłączny element dworskiego krajobrazu jeszcze przed wielkimi przebudowami, zainicjowanymi przez rodzinę Tyszkiewiczów pod koniec XIX wieku. Prawdopodobnie brama ta stanowiła jeden z najbardziej wyrazistych akcentów posiadłości za czasów Józefa Tyszkiewicza – po tym, jak hrabia nabył dwór w latach 50. XIX wieku i rozpoczął jego konsekwentną rozbudowę. Ta architektoniczna perła odzwierciedla ówczesne wpływy kulturowe i estetyczne, w których lokalne tradycje splatały się z europejskimi nurtami, i do dziś pozostaje niezwykle ważnym świadectwem dziedzictwa Landwarowa.