Dwór w Landwarowie przed przebudową dokonaną przez Tyszkiewiczów mógł wyglądać mniej więcej tak – powściągliwy, jeszcze nietknięty wizją, która z czasem uczyniła go jednym z najwspanialszych dworów na Litwie. Nie ma tu jeszcze śladów późniejszego przepychu, brakuje zromantyzowanego neogotyku – jest tylko bryła, czas i oczekiwanie. Takie miejsca mają niezwykłą właściwość gromadzenia historii nie na fasadach, lecz w ciszy: w murach, w ziemi, w przestrzeni między budynkami.

Dziś znów znajdujemy się w podobnym punkcie – u progu kolejnej przemiany. Nie jako bierni obserwatorzy, lecz jako ci, którzy decydują się być częścią tego procesu. Ci, którzy rozumieją, że dwory ożywają nie dzięki murom, ale dzięki społeczności.

Z członkami Uniwersytetu Świadomości spotkamy się w dworze już w przyszłym roku.
Tam, gdzie historia nie będzie jedynie eksponatem, lecz żywą rozmową.

Szczęśliwego, spokojnego i pełnego sensu roku 2026.